czwartek, 14 kwietnia 2016

Fat lady of Malta / Gruba baba z Malty


Fat lady of Malta
 Some of you may be shocked reading the title of this post. But please don’t be angry at me, even if I’m trying to stay politically correct, sometimes I just need to hit the facts. We are living in a word poisoned with euphemisms; we are not allowed to call somebody fat, no, all fat people are now chubby or when we are talking about women, they have just Ruben’s shapes. So sorry to admit, but the sculptures in Malta and Gozo, discovered in Neolithic temples, were nothing more and nothing less than pictures of very fat women.
 
The beauty canon has surely changed since Neolithic times and is still evolving. Today we love very skinny women with short hair, tomorrow we may like a little bit bigger one with long hair. Taking look of fat lady or sleeping lady, both founded by archeologists in Neolithic temples in Malta and in Gozo, we can admit the goodness, being really big, had no complexes! Sculptures are showing most probably the Goddess of Fertility suggested by the fact that a number of statues connected with fertility were found. From findings in different temple sites we deduce that the people of Maltese Islands worshipped a female deity. Facing this fact and comparing them with some other cultures we have no doubts: chubby women have been, and in some parts of the word still are, the ideal of beauty, symbolizing fertility, welfare and luck.
Malta's northen coast with Gozo in the background.


Let’s take a detailed look of the fat lady! She was wide, had broadly based arms and legs and really big ass. But as we can see on the first picture, she is smiling and shines with self-confidence. We do not know too much about the fat lady, but here are of course many legends and myths related to her. As animal bones were also found on the site, scientists suggest that animal have been sacrificed as a present for big fertility Goddess. Blood were poured into special holes, named libation holes. One of them you can also on the picture.



Another interesting fact about the statues of fat lady: most of them had interchangeable heads as if to suit different occasions or ceremonies.  At Ġgantija ( Gozo Temples) only, two heads were discovered, without the actual statue. I’m not sure if we will be ever able to explain the mystery of fat lady. For now we can admire hers effigy visiting Malta or Gozo, or buy small statue as souvenir and take with us as remembrance of Neolithic cult of female goddness.

 


Gruba baba z Malty
Wielu z was zapewne czytając tytuł posta sie oburzy i da temu świętemu oburzeniu upust w komentarzach, bądź mailach. Ale spokojnie, nie chcę tutaj nikogo obrażać. Nasze czasy, ochydnie zatrute eufemizmami, nie pozwalaja na nazywanie spraw po imieniu. Nie wolno nam więc nazwać grubej osoby po prosu GRUBĄ, oj nie, trzeba tutaj mówić o człowieku otyłym, człowieku z problemami z wagą, z kilkoma zbędnymi kilogramami, bądź jeśli chodzi o kobietę, to naturalnie żadna z nas nie jest gruba! Ma jedynie Rubensowskie kształty! Przykro mi, jednak przy opisywaniu tej osoby, muszę użyc jej nazwy własnej fat lady, co przetłumaczyłam sobie w uproszczony sposób jako gruba babę. Spójrzcie na zdjęcia tej osobistości zamieszczone w tym poście; na ogromne, muskularne ramiona, szerokie biodra symbolizujące płodność, wielki tyłek i ogromne nogi.
O popatrz Kochanie, widzę już światynie na Gozo!

Wizerunki grubej baby oraz śpiącej kobiety(wiem, wiem, obie powinnam konsektwentnie nazywać babami, ale śpiąca baba jakoś mi nie pasuje ) zostały odnalezione przez archeologów na Malcie oraz na Gozo. Nie wiemy zbyt wiele o tych postaciach, jednak udało się ustalić, że w czasach neolitu czczono na wyspach boginię płodności, którą symbolizowała owa gruba baba. Wskazują na to symbole kojarzone z płodnością znalezione w światyniach. Wiemy również, że tej bogini składano ofiary ze zwierząt, ktorych krew wlewano do specjalnych dziur(patrz obrazek w tym poście), zwanych dziurami libacyjnymi. Jest jeszcze jedna ciekawostka, o której chciałabym wspomnieć. Otóż wiele  statuł miało ruchome głowy tzn. głowa nie była połączona z  resztą ciała. Służyło to pradwdopodobnie jakimś nieznanym nam obrzędom. Taki wniosek wyciągnięto po odnaleziniu na Gozo w świątyniach  Ġgantija kilku bezgłowych statuł, lecz jedynie 2 głowy.


https://fr.wikipedia.org/wiki/Fichier:Sleeping_lady_hal_saflieni.jpg



Kanon piękna niewątpliwie uległ zmianom od czasów neolitu i wciąż ewoluuje. Dziś podobają nam się patyczakowate kobiety o krótkich włosach, jutro z okładek Vogua spoglądać będzie na nas nieco pełniejsza kobieta o długich włosach. Jedno jest jednak pewne, nasza gruba baba nie miała żadnych kompleksów. Spójrzcie na jej lekko uśmiechnięta twarz, na spokój i pewność siebie z niej emanujący! Być może nigdy do końca nie wyjaśnimy jej tajemnicy, ale spekulacje czynią jej historię jeszcze bardziej ciekawą i dają nam pole do własnej interpretacji.


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz